IUI چیست و برای چه کسانی مناسب است؟ تلقیح داخل رحمی اسپرم یا IUI یکی از روشهای کمتهاجمی کمکباروری است که در آن، نمونه اسپرم پس از آمادهسازی در آزمایشگاه و همزمان با زمان تخمکگذاری، مستقیماً داخل رحم قرار میگیرد. این روش معمولاً سرپایی است، به بیهوشی و بستری نیاز ندارد و ممکن است برای بعضی زوجها پیش از روشهای پیچیدهتر مانند IVF در نظر گرفته شود.
IUI برای همه زوجهای درگیر ناباروری مناسب نیست. باز بودن حداقل یک لوله فالوپ، وجود تخمکگذاری یا امکان تحریک آن و در دسترس بودن تعداد قابل قبول اسپرم متحرک از شرایط مهم این درمان هستند. سن خانم، ذخیره تخمدان، مدت ناباروری، علت زمینهای و کیفیت اسپرم نیز باید پیش از انتخاب روش بررسی شوند.
تلقیح داخل رحمی اسپرم یا IUI چیست؟
IUI مخفف Intrauterine Insemination و به معنای تلقیح داخل رحمی است. در این روش، اسپرمهای متحرک و مناسب از مایع منی جدا میشوند و پزشک آنها را با استفاده از یک لوله باریک و انعطافپذیر به داخل حفره رحم انتقال میدهد. لقاح همچنان در بدن خانم و معمولاً در لوله فالوپ اتفاق میافتد؛ بنابراین IUI برخلاف IVF به معنای تشکیل جنین در آزمایشگاه نیست.
هدف اصلی این روش، نزدیکتر کردن اسپرمهای مناسب به تخمک در زمان درست است. IUI بعضی موانع مسیر طبیعی، از جمله عبور از دهانه رحم، را کاهش میدهد اما لقاح، رشد جنین و لانهگزینی را تضمین نمیکند.
مکانیسم علمی و عملکرد روش IUI به زبان ساده
در بارداری طبیعی، اسپرم باید از واژن و دهانه رحم عبور کند، وارد رحم شود و خود را به لوله فالوپ برساند. در IUI، نمونه اسپرم در آزمایشگاه شستوشو و تغلیظ میشود تا اسپرمهای متحرکتر از مایع منی، سلولهای غیرضروری و مواد نامناسب برای ورود مستقیم به رحم جدا شوند. سپس نمونه آمادهشده در زمان نزدیک به آزاد شدن تخمک داخل رحم قرار میگیرد.
شستوشوی اسپرم صرفاً انتخاب و آمادهسازی آزمایشگاهی است و به معنای اصلاح ژنتیکی یا تضمین سلامت جنین نیست. همچنین IUI روش قابل اتکایی برای تعیین قطعی جنسیت جنین محسوب نمیشود.
تفاوت IUI با بارداری طبیعی چیست؟
در رابطه طبیعی زمانبندیشده، اسپرم در واژن قرار میگیرد و باید تمام مسیر دستگاه تناسلی را طی کند. در IUI، اسپرم آمادهشده از سد واژن و دهانه رحم عبور داده میشود و مستقیماً داخل رحم قرار میگیرد. زمان تخمکگذاری نیز با سونوگرافی و گاهی دارو دقیقتر پایش میشود.
با این حال، در هر دو روش لقاح داخل لوله فالوپ انجام میشود. به همین دلیل، باز بودن حداقل یک لوله رحمی برای انجام IUI ضروری است.
روش IUI برای چه کسانی مناسب است؟
کاندیدای مناسب IUI پس از ارزیابی هر دو نفر مشخص میشود. این درمان بیشتر زمانی مطرح است که احتمال رسیدن اسپرم به تخمک وجود داشته باشد و مشکل بسیار شدید یا نیازمند لقاح آزمایشگاهی نباشد.
ناباروری با علت نامشخص
گاهی بررسیهای اولیه شامل تخمکگذاری، وضعیت لولهها و آزمایش اسپرم، اختلال مشخصی نشان نمیدهند اما بارداری رخ نمیدهد. در بعضی زوجهای مبتلا به ناباروری با علت نامشخص، بهویژه در سنین پایینتر و با مدت ناباروری کوتاهتر، IUI همراه با تحریک کنترلشده تخمکگذاری ممکن است یکی از گزینههای اولیه باشد.
طبیعی بودن آزمایشهای اولیه به معنی نبودن هرگونه عامل ناباروری نیست. سن خانم، ذخیره تخمدان و مدت اقدام باید در تصمیمگیری لحاظ شود تا زمان ارزشمند درمان از دست نرود.
مشکلات خفیف در تعداد و تحرک اسپرم
IUI ممکن است برای بعضی موارد فاکتور مردانه خفیف، مانند کاهش محدود تعداد یا تحرک اسپرم، مناسب باشد. آزمایشگاه پس از شستوشو، تعداد اسپرمهای متحرک قابل استفاده را ارزیابی میکند. اگر اختلال شدید باشد یا اسپرم متحرک کافی در نمونه آمادهشده وجود نداشته باشد، شانس موفقیت کاهش مییابد و ممکن است IVF یا تزریق اسپرم داخل تخمک بررسی شود.
مشکلات ترشحات یا بافت دهانه رحم
در بعضی افراد، شرایط مخاط دهانه رحم عبور اسپرم را دشوار میکند یا سابقه درمان و جراحی دهانه رحم وجود دارد. چون در IUI نمونه اسپرم مستقیماً وارد رحم میشود، بخشی از این مانع دور زده خواهد شد.
اختلالات تخمکگذاری همراه با مصرف داروهای محرک
در اختلالات تخمکگذاری، ابتدا باید علت زمینهای بررسی شود. پزشک ممکن است بر اساس سن، ذخیره تخمدان و وضعیت هورمونی، تحریک کنترلشده تخمکگذاری را همراه با IUI پیشنهاد کند. مصرف هر نوع داروی هورمونی باید فقط تحت نظر پزشک و با پایش سونوگرافی انجام شود؛ زیرا پاسخ بیشازحد تخمدان میتواند احتمال چندقلویی یا عوارضی مانند تحریک بیشازحد تخمدان را افزایش دهد.
مشکلات رابطه زناشویی یا واژینیسموس
در شرایطی مانند واژینیسموس، درد هنگام نزدیکی، بعضی اختلالات انزال یا دشواری در برقراری رابطه در زمان مناسب، IUI ممکن است بخشی از مسیر درمان باروری باشد. این مسائل شایعتر از تصور بسیاری از زوجها هستند و باید با حفظ محرمانگی و بدون احساس شرم مطرح شوند. در صورت وجود درد یا انقباض غیرارادی، درمان علت اصلی و حمایت تخصصی نیز اهمیت دارد.
سایر موارد احتمالی
- برخی موارد اندومتریوز خفیف، پس از ارزیابی وضعیت لولهها و ذخیره تخمدان
- استفاده از نمونه اسپرم منجمد در شرایط پزشکی و در چارچوب ضوابط قانونی و درمانی
- وجود مشکلاتی که رابطه طبیعی زمانبندیشده را دشوار میکنند
IUI برای چه زوجهایی مناسب نیست؟
در بعضی شرایط، احتمال موفقیت IUI بسیار پایین است یا این روش نمیتواند مانع اصلی باروری را برطرف کند. موارد زیر نیازمند بررسی دقیقتر و احتمالاً انتخاب روش دیگری هستند:
- انسداد هر دو لوله فالوپ: اسپرم و تخمک امکان رسیدن به یکدیگر را ندارند.
- اختلال بسیار شدید اسپرم یا آزواسپرمی: در نبود اسپرم یا پایین بودن شدید تعداد اسپرم متحرک پس از شستوشو، IUI معمولاً گزینه مناسبی نیست.
- اندومتریوز متوسط تا شدید یا چسبندگی قابل توجه لگنی: ممکن است عملکرد لولهها و محیط باروری مختل شده باشد.
- کاهش شدید ذخیره تخمدان: بهخصوص اگر سن خانم بالاتر باشد، تکرار IUI ممکن است باعث از دست رفتن زمان شود.
- سن بالاتر خانم همراه با عوامل نامساعد دیگر: محدودیت سنی مطلق و یکسانی وجود ندارد، اما کاهش کیفیت و تعداد تخمکها با افزایش سن، بهویژه پس از ۳۵ سال و بیشتر از آن پس از ۴۰ سال، شانس موفقیت را کمتر میکند.
- سابقه شکستهای مکرر IUI: ادامه درمان بدون ارزیابی مجدد ممکن است منطقی نباشد.
مرور سریع شرایط مناسب و نامناسب
- ناباروری بدون علت مشخص: ممکن است مناسب باشد؛ بهخصوص در سن پایینتر و با لولههای باز.
- اختلال خفیف اسپرم: ممکن است مناسب باشد؛ نتیجه آزمایش اسپرم پس از شستوشو اهمیت دارد.
- اختلال تخمکگذاری: در بسیاری از موارد با درمان و پایش دقیق قابل بررسی است.
- مشکل دهانه رحم یا دشواری رابطه زناشویی: ممکن است IUI به عبور اسپرم از دهانه رحم کمک کند.
- انسداد دوطرفه لولهها: مناسب نیست.
- اندومتریوز شدید یا فاکتور مردانه شدید: معمولاً گزینههای دیگر شانس منطقیتری دارند.
آزمایشهای لازم قبل از IUI
بررسیهای لازم برای همه افراد کاملاً یکسان نیست، اما معمولاً ارزیابی هر دو زوج اهمیت دارد. پزشک با توجه به سابقه پزشکی و مدت ناباروری ممکن است موارد زیر را درخواست کند:
- شرححال باروری، نظم قاعدگی، سابقه بارداری، جراحی و بیماریهای زمینهای
- سونوگرافی رحم و تخمدانها
- بررسی باز بودن لولههای رحمی با روش مناسب مانند عکس رنگی رحم یا روشهای جایگزین
- آزمایش اسپرم با رعایت شرایط اعلامشده از سوی آزمایشگاه
- بررسی ذخیره تخمدان و آزمایشهای هورمونی در صورت نیاز
- غربالگری بعضی عفونتها یا آزمایشهای پیش از بارداری بر اساس دستورالعمل مرکز درمانی
وجود حداقل یک لوله باز و تعداد قابل قبول اسپرم متحرک از پیششرطهای مهم IUI است. نتیجه یک آزمایش بهتنهایی نباید مبنای تصمیم قطعی قرار گیرد و ممکن است تکرار یا تکمیل بررسیها ضروری باشد.
مراحل گامبهگام انجام عمل IUI
مرحله اول: ارزیابی اولیه و تحریک تخمکگذاری
IUI میتواند در سیکل طبیعی یا همراه با تحریک تخمکگذاری انجام شود. در سیکل طبیعی، زمان آزاد شدن تخمک پایش میشود. در سیکل تحریکشده، پزشک با توجه به وضعیت فرد داروی مناسب را انتخاب میکند تا یک یا تعداد محدودی فولیکول رشد کند. نوع و مقدار دارو باید اختصاصی باشد و خوددرمانی با داروهای باروری ایمن نیست.
مرحله دوم: پایش رشد فولیکولها با سونوگرافی
در روزهای مشخص چرخه، سونوگرافی برای بررسی اندازه و تعداد فولیکولها و وضعیت پوشش داخلی رحم انجام میشود. ممکن است آزمایش هورمونی نیز لازم باشد. زمانی که فولیکول به مرحله مناسب برسد، تخمکگذاری طبیعی دنبال میشود یا پزشک برای زمانبندی دقیقتر از داروی تحریک آزاد شدن تخمک استفاده میکند.
IUI معمولاً در فاصله زمانی تعیینشده پس از شروع تخمکگذاری یا تزریق داروی محرک آزادسازی تخمک انجام میشود. بهترین زمان برای همه یکسان نیست و بر اساس پایش همان سیکل مشخص خواهد شد.
مرحله سوم: آمادهسازی و شستوشوی نمونه اسپرم
نمونه اسپرم در روز انجام IUI و مطابق دستور آزمایشگاه تهیه میشود. رعایت فاصله زمانی توصیهشده از آخرین انزال و انتقال صحیح نمونه اهمیت دارد. در آزمایشگاه، اسپرمهای متحرک از مایع منی و سایر سلولها جدا و در حجم کمی تغلیظ میشوند. این فرایند معمولاً چند ساعت یا کمتر زمان میبرد و کیفیت نهایی نمونه ثبت میشود.
مرحله چهارم: تزریق نمونه اسپرم به داخل رحم
خانم روی تخت معاینه قرار میگیرد و پزشک با اسپکولوم دهانه رحم را مشاهده میکند. این مرحله از نظر قرار گرفتن اسپکولوم شبیه بخش ابتدایی معاینه یا پاپاسمیر است، اما در IUI نمونه سلولی از دهانه رحم گرفته نمیشود. سپس یک کاتتر باریک از دهانه رحم عبور داده شده و نمونه آمادهشده اسپرم بهآرامی داخل رحم تزریق میشود.
کل فرایند تزریق معمولاً چند دقیقه طول میکشد و به بیهوشی یا بستری نیاز ندارد. بیشتر افراد ناراحتی خفیف یا انقباضی شبیه درد ابتدای قاعدگی احساس میکنند، اما شدت احساس در افراد متفاوت است. پس از استراحتی کوتاه، معمولاً امکان بازگشت به فعالیتهای روزمره وجود دارد.
درصد موفقیت IUI چقدر است و به چه عواملی بستگی دارد؟
شانس بارداری با IUI معمولاً حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد در هر سیکل گزارش میشود، اما این عدد یک برآورد کلی است و برای همه افراد صدق نمیکند. در سنین بالاتر، ذخیره تخمدان پایین، مدت طولانی ناباروری، اندومتریوز یا اختلال قابل توجه اسپرم، احتمال موفقیت ممکن است کمتر باشد.
عوامل مؤثر بر نتیجه عبارتاند از:
- سن خانم و کیفیت تخمکها
- ذخیره تخمدان و پاسخ به تحریک
- باز بودن و عملکرد لولههای رحمی
- تعداد و تحرک اسپرم پس از شستوشو
- علت و مدت ناباروری
- تعداد فولیکولهای بالغ و زمانبندی دقیق تلقیح
- وجود اندومتریوز، مشکلات رحم یا بیماریهای زمینهای
در سیکل طبیعی، احتمال چندقلویی و عوارض دارویی کمتر است، اما در بعضی افراد شانس موفقیت نیز محدودتر خواهد بود. تحریک کنترلشده تخمکگذاری میتواند در گروههای منتخب احتمال بارداری را افزایش دهد، ولی ممکن است خطر چندقلویی یا پاسخ بیشازحد تخمدان را نیز بیشتر کند. اگر تعداد فولیکولها زیاد باشد، پزشک ممکن است برای حفظ ایمنی، سیکل را لغو کند.
سلامت روان و دریافت حمایت عاطفی در تحمل بهتر مسیر درمان نقش دارند. استرس بهتنهایی علت همه موارد شکست نیست و فرد نباید خود را مقصر بداند. خواب کافی، فعالیت متعادل و حمایت همسر یا مشاور میتواند مدیریت این دوره را آسانتر کند.
علل احتمالی شکست IUI
شکست یک دوره IUI لزوماً به معنای وجود مشکل جدید یا ناتوانی در بارداری نیست. لقاح انجامنشده، کیفیت تخمک یا اسپرم، اختلال در رشد جنین، مناسب نبودن شرایط لانهگزینی، زمانبندی و عوامل ناشناخته میتوانند در نتیجه نقش داشته باشند.
معمولاً با توجه به سن، علت ناباروری و پاسخ به درمان، انجام حدود سه تا چهار دوره بررسی میشود. این تعداد قانون ثابت نیست. در سن بالاتر، ذخیره تخمدان پایین یا شرایط نامساعد ممکن است پزشک زودتر روش درمان را تغییر دهد.
تفاوتهای کلیدی بین IUI و IVF
- محل لقاح: در IUI لقاح داخل لوله فالوپ رخ میدهد؛ در IVF تخمک و اسپرم در آزمایشگاه برای تشکیل جنین در کنار هم قرار میگیرند.
- میزان تهاجمی بودن: IUI سرپایی و بدون تخمکگیری است؛ IVF شامل تحریک بیشتر تخمدان، برداشت تخمک و انتقال جنین میشود.
- بیهوشی: IUI معمولاً به بیهوشی نیاز ندارد؛ تخمکگیری در IVF اغلب با آرامبخشی یا بیهوشی کوتاه انجام میشود.
- میزان دارو: IUI ممکن است بدون دارو یا با تحریک محدود انجام شود؛ IVF معمولاً به دارو و پایش گستردهتری نیاز دارد.
- نیاز به باز بودن لولهها: برای IUI حداقل یک لوله باز لازم است؛ در IVF لقاح خارج از لولهها انجام میشود.
- شانس موفقیت: موفقیت IUI در هر سیکل معمولاً کمتر از IVF است، اما درصد دقیق هر دو روش به سن، تشخیص و شرایط فرد بستگی دارد.
- هزینه: هزینه یک دوره IUI معمولاً از IVF کمتر است، ولی ممکن است به چند دوره درمان نیاز باشد.
- کاربرد: IUI بیشتر برای مشکلات خفیف یا ناباروری نامشخص مطرح است؛ IVF برای انسداد لولهها، بعضی فاکتورهای شدید مردانه و شرایط پیچیدهتر کاربرد بیشتری دارد.
تفاوت IUI با رابطه طبیعی زمانبندیشده
در رابطه طبیعی زمانبندیشده، زمان نزدیکی بر اساس تخمکگذاری تعیین میشود و آمادهسازی آزمایشگاهی اسپرم وجود ندارد. IUI علاوه بر زمانبندی، اسپرمهای متحرک را تغلیظ کرده و آنها را از دهانه رحم عبور میدهد. اگر زوج مشکل مشخصی در عبور اسپرم، کیفیت خفیف اسپرم یا برقراری رابطه در زمان مناسب نداشته باشند، پزشک ممکن است ابتدا روش سادهتر را بررسی کند.
عوارض احتمالی عمل IUI
IUI عموماً روشی کمتهاجمی است، اما هیچ اقدام پزشکی کاملاً بدون عارضه نیست. عوارض احتمالی عبارتاند از:
- گرفتگی یا درد خفیف زیر شکم برای مدت کوتاه
- لکهبینی محدود به دلیل عبور کاتتر از دهانه رحم
- عفونت رحم یا لگن که نادر است
- چندقلویی، بیشتر در سیکلهای دارای داروی تحریک تخمکگذاری
- تحریک بیشازحد تخمدان یا OHSS که با بعضی داروهای باروری ممکن است رخ دهد
درد شدید یا رو به افزایش، خونریزی قابل توجه، تب، ترشح بدبو، تنگی نفس، افزایش سریع وزن یا ورم و اتساع شدید شکم نیازمند تماس سریع با پزشک یا مراجعه به مرکز درمانی است.
مراقبتهای ضروری پس از انجام IUI
- استراحت مطلق لازم نیست. پس از حدود ۱۵ تا ۳۰ دقیقه استراحت کوتاه، بیشتر افراد میتوانند فعالیتهای سبک روزمره را ادامه دهند.
- داروهای تجویزشده را دقیقاً مطابق دستور پزشک مصرف کنید و بدون هماهنگی قطع یا جایگزین نکنید.
- فعالیت معمول و پیادهروی سبک اغلب مانعی ندارد؛ درباره ورزش سنگین یا فعالیتهای خاص، دستور مرکز درمانی را دنبال کنید.
- محدودیت رابطه زناشویی برای همه ضروری نیست، اما در صورت درد، خونریزی، پاسخ زیاد تخمدان یا توصیه پزشک باید موقتاً محدود شود.
- لکهبینی مختصر یا گرفتگی خفیف ممکن است رخ دهد؛ علائم شدید یا مداوم باید بررسی شوند.
- برای کاهش فشار روانی، از بررسی مکرر علائم و انجام زودهنگام بیبیچک خودداری کنید.
چه زمانی تست بارداری انجام شود؟
آزمایش خون بارداری یا Beta-hCG معمولاً ۱۴ روز پس از IUI انجام میشود، مگر اینکه پزشک زمان دیگری تعیین کند. آزمایش زودهنگام ممکن است منفی کاذب باشد. اگر برای آزاد شدن تخمک داروی حاوی hCG استفاده شده باشد، تست زودهنگام میتواند به دلیل باقی ماندن دارو مثبت کاذب شود.
حساسیت سینه، نفخ، گرفتگی خفیف، لکهبینی یا خستگی نشانه قطعی بارداری نیستند؛ زیرا ممکن است ناشی از داروها یا تغییرات طبیعی چرخه باشند. نتیجه آزمایش خون و پیگیری بعدی معیار قابل اعتمادتری است.
هزینه عمل IUI چگونه محاسبه میشود؟
هزینه عمل IUI در تهران و سایر شهرها عدد ثابتی ندارد و به مرکز درمانی، تعداد سونوگرافیها، آزمایشها، داروهای احتمالی، آمادهسازی اسپرم و تعداد دفعات درمان بستگی دارد. پوشش بیمه نیز بر اساس نوع بیمه و قرارداد مرکز متفاوت است.
برای برآورد واقعبینانه، بهتر است هزینه ویزیت، بررسی لولهها، آزمایش اسپرم، داروها، پایش چرخه، شستوشوی نمونه و انجام تلقیح بهصورت جداگانه مشخص شود. ارزانتر بودن یک سیکل IUI نسبت به IVF نباید تنها معیار انتخاب باشد؛ مناسب بودن روش و احتمال منطقی موفقیت اهمیت بیشتری دارد.
چه زمانی باید به متخصص زنان و نازایی مراجعه کرد؟
اگر خانم کمتر از ۳۵ سال دارد و پس از ۱۲ ماه رابطه منظم بدون پیشگیری بارداری رخ نداده است، ارزیابی ناباروری توصیه میشود. در سن ۳۵ سال یا بالاتر، بهتر است بررسی پس از حدود شش ماه آغاز شود. برای خانمهای بالاتر از ۴۰ سال، مراجعه زودتر منطقی است.
در صورت قاعدگی نامنظم یا قطع قاعدگی، سابقه اندومتریوز، عفونت یا جراحی لگن، سقطهای مکرر، مشکل شناختهشده اسپرم، درد قابل توجه لگن یا سابقه درمان سرطان، نباید برای شروع ارزیابی منتظر این بازهها ماند. بررسی باید برای هر دو زوج انجام شود و نسبت دادن ناباروری فقط به خانم یا آقا رویکرد درستی نیست.
مشاوره و ارزیابی مسیر باروری با دکتر مریم اکبری
درمان ناباروری زمانی نتیجهمحورتر و ایمنتر است که روش درمان بر اساس سن، ذخیره تخمدان، وضعیت لولهها، کیفیت اسپرم و اولویتهای زوج انتخاب شود. در ارزیابی تخصصی توسط دکتر مریم اکبری، متخصص زنان، زایمان و نازایی در تهران، سوابق و نتایج بررسیها با رعایت محرمانگی مرور میشوند تا مشخص شود IUI انتخاب منطقی است یا روش دیگری باید در اولویت قرار گیرد.
اطلاعات مربوط به دریافت نوبت و مراجعه حضوری از طریق وبسایت دکتر مریم اکبری در دسترس است. هدف از مشاوره، ارائه برآورد فردی و جلوگیری از انجام درمانهای غیرضروری یا تکرار بیهدف روشهاست.
جمعبندی
IUI روشی سرپایی، نسبتاً ساده و کمتهاجمی است که در آن اسپرم آمادهشده در زمان نزدیک به تخمکگذاری داخل رحم قرار میگیرد. این روش ممکن است برای ناباروری با علت نامشخص، اختلال خفیف اسپرم، بعضی مشکلات تخمکگذاری، عوامل دهانه رحم یا دشواری رابطه زناشویی مناسب باشد.
باز بودن حداقل یک لوله فالوپ، وجود اسپرم متحرک کافی و ارزیابی سن و ذخیره تخمدان از الزامات مهم تصمیمگیری هستند. شانس موفقیت معمولاً حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد در هر سیکل است و تضمینی برای بارداری وجود ندارد. انتخاب بین IUI، رابطه زمانبندیشده و IVF باید پس از بررسی هر دو زوج و با در نظر گرفتن زمان، ایمنی و احتمال واقعی موفقیت انجام شود.
سوالات متداول
آیا انجام عمل IUI درد دارد و به بیهوشی نیاز است؟
IUI معمولاً بدون بیهوشی و بهصورت سرپایی انجام میشود. بعضی خانمها ناراحتی کوتاهمدت یا گرفتگی خفیفی شبیه ابتدای قاعدگی احساس میکنند.
چند بار میتوان IUI را تکرار کرد؟
در بسیاری از موارد سه تا چهار دوره در نظر گرفته میشود، اما سن خانم، ذخیره تخمدان، علت ناباروری و نتیجه دورههای قبلی تعیینکننده هستند. گاهی تغییر زودتر روش درمان منطقیتر است.
آیا بعد از IUI نیاز به استراحت مطلق است؟
خیر. پس از استراحت کوتاه در مرکز درمانی معمولاً میتوان فعالیتهای سبک روزانه را ادامه داد. استراحت مطلق شانس موفقیت را افزایش نمیدهد.
چند روز بعد از IUI باید آزمایش بارداری داد؟
معمولاً آزمایش خون Beta-hCG چهارده روز پس از IUI انجام میشود. تست زودهنگام ممکن است بهویژه پس از مصرف داروی حاوی hCG نتیجه کاذب ایجاد کند.
شانس موفقیت IUI در هر دوره چقدر است؟
میانگین کلی حدود ۱۰ تا ۲۰ درصد در هر سیکل است، اما سن، کیفیت تخمک و اسپرم، باز بودن لولهها و علت ناباروری میتوانند این احتمال را کمتر یا بیشتر کنند.
قیمت IUI چقدر است؟
هزینه ثابت نیست و به آزمایشها، داروها، تعداد سونوگرافیها، شستوشوی اسپرم، مرکز درمانی و پوشش بیمه بستگی دارد. برآورد دقیق پس از مشخص شدن برنامه درمان امکانپذیر است.





