همه زوج‌های درگیر ناباروری لازم نیست درمان را با دارو یا تلقیح داخل رحمی اسپرم آغاز کنند. در بعضی شرایط، احتمال نتیجه‌گیری از روش‌های ساده‌تر پایین است و تأخیر ممکن است زمان ارزشمند باروری را کاهش دهد. انسداد کامل هر دو لوله رحمی، بعضی موارد ناباروری شدید مردانه، کاهش ذخیره تخمدان همراه با سن بالاتر و اندومتریوز پیشرفته از مهم‌ترین دلایل بررسی مستقیم IVF هستند.
بااین‌حال، تصمیم برای شروع آی‌وی‌اف فقط بر اساس یک آزمایش مانند AMH یا یک عامل منفرد گرفته نمی‌شود. سن، مدت ناباروری، وضعیت تخمک‌گذاری، سلامت رحم و لوله‌ها، نتیجه اسپرموگرام و اهداف باروری زوج باید هم‌زمان ارزیابی شوند. بنابراین منظور از کاندیدای مستقیم IVF، فردی است که پس از بررسی تخصصی، عبور از درمان‌های کم‌اثرتر برای او منطقی‌تر و مبتنی بر شواهد تشخیص داده شود.
مفهوم درمان مستقیم IVF؛ چرا همیشه نیازی به درمان پله‌به‌پله نیست؟
تفاوت رویکرد گام‌به‌گام و IVF مستقیم
در درمان پله‌به‌پله ناباروری، بسته به علت مشکل ممکن است ابتدا انتظار فعال، اصلاح عوامل قابل‌کنترل، تحریک تخمک‌گذاری یا IUI امتحان شود. اگر این روش‌ها نتیجه ندهند، IVF در مرحله بعد قرار می‌گیرد. این مسیر برای زوج‌های جوان‌تر، با مدت کوتاه ناباروری، حداقل یک لوله سالم و باز و پارامترهای مناسب اسپرم می‌تواند منطقی باشد.
در IVF، تخمدان‌ها تحت نظارت پزشکی تحریک می‌شوند، تخمک‌ها با یک اقدام کوتاه از تخمدان برداشت شده و لقاح در آزمایشگاه انجام می‌شود. سپس یک یا در شرایط خاص بیش از یک جنین، با توجه به نظر تیم درمان و اصول انتقال ایمن، به رحم منتقل خواهد شد. اگر تعداد یا عملکرد اسپرم به‌شدت مختل باشد، ممکن است از میکرواینجکشن یا ICSI استفاده شود؛ در این روش یک اسپرم منتخب داخل تخمک تزریق می‌شود.
IVF مستقیم زمانی مطرح است که مانعی شناخته‌شده، شانس درمان ساده‌تر را بسیار کم کند یا زمان از نظر سن و ذخیره تخمدان اهمیت ویژه‌ای داشته باشد. این تصمیم به معنای شدید یا درمان‌ناپذیر بودن مشکل نیست؛ بلکه گاهی انتخاب روشی متناسب‌تر با علت ناباروری است.
اهمیت زمان طلایی در باروری زنان
با افزایش سن، به‌ویژه از نیمه دوم دهه ۳۰ زندگی، تعداد و کیفیت ژنتیکی تخمک‌ها به‌تدریج کاهش پیدا می‌کند. سرعت این تغییر در همه زنان یکسان نیست و سن به‌تنهایی تعیین‌کننده نتیجه درمان نیست، اما همچنان یکی از مهم‌ترین عوامل پیش‌بینی‌کننده موفقیت IVF محسوب می‌شود.
در زنان بالای ۳۵ سال معمولاً ارزیابی ناباروری پس از ۶ ماه اقدام منظم بدون پیشگیری توصیه می‌شود. در سن بالای ۴۰ سال یا در صورت وجود سابقه جراحی تخمدان، درمان سرطان، قاعدگی‌های نامنظم، اندومتریوز یا بیماری شناخته‌شده لوله‌ها، بهتر است ارزیابی بدون تأخیر انجام شود. برای زنان زیر ۳۵ سال و بدون عامل خطر، زمان معمول ارزیابی پس از ۱۲ ماه اقدام است.
مهم‌ترین شرایط پزشکی که ممکن است به انجام مستقیم IVF نیاز داشته باشند
۱. انسداد کامل یا آسیب شدید هر دو لوله فالوپ
لقاح طبیعی معمولاً در لوله فالوپ رخ می‌دهد. اگر هر دو لوله کاملاً مسدود، برداشته‌شده یا به‌شدت آسیب‌دیده باشند، اسپرم و تخمک امکان رسیدن به یکدیگر را ندارند. IUI نیز این مانع را برطرف نمی‌کند، زیرا در این روش اسپرم داخل رحم قرار می‌گیرد اما برای رسیدن به تخمک همچنان به لوله باز و سالم نیاز دارد.
IVF با انجام لقاح در آزمایشگاه، مشکل مکانیکی لوله‌ها را دور می‌زند. در صورت وجود هیدروسالپنکس، یعنی تجمع مایع در لوله آسیب‌دیده، ممکن است پیش از انتقال جنین درمان جراحی یا مسدود کردن لوله توصیه شود؛ زیرا ورود مایع لوله به رحم می‌تواند احتمال لانه‌گزینی را کاهش دهد. تصمیم نهایی بر اساس سونوگرافی، عکس رنگی رحم، سوابق جراحی و گاهی لاپاراسکوپی گرفته می‌شود.
۲. کاهش ذخیره تخمدان و سن بالاتر
AMH پایین یا تعداد کم فولیکول‌های آنترال می‌تواند نشان دهد که تخمدان احتمالاً در پاسخ به داروهای تحریک‌کننده، تخمک‌های کمتری تولید می‌کند. نکته مهم این است که AMH به‌تنهایی کیفیت تخمک، امکان بارداری طبیعی یا زمان دقیق یائسگی را مشخص نمی‌کند. کیفیت تخمک ارتباط بیشتری با سن دارد.
در خانمی که ذخیره تخمدان پایین دارد، به‌ویژه اگر سن او بالاتر از ۳۸ سال باشد، چند دوره درمان کم‌اثر ممکن است زمان قابل‌استفاده را کاهش دهد. در چنین شرایطی، متخصص ممکن است IVF زودهنگام یا در بعضی موارد ذخیره جنین را مطرح کند. بااین‌حال، هیچ عدد ثابت و یکسانی از AMH وجود ندارد که برای همه افراد به معنی ضرورت فوری IVF باشد. سن، AFC، FSH، سابقه پاسخ تخمدان و برنامه فرزندآوری باید کنار هم بررسی شوند.
۳. فاکتور شدید ناباروری مردانه
کاهش شدید تعداد اسپرم، تحرک بسیار پایین، اختلال قابل‌توجه در شکل اسپرم یا نبود اسپرم در مایع منی می‌تواند احتمال موفقیت IUI را بسیار محدود کند. در این شرایط، IVF همراه با ICSI اغلب گزینه مناسب‌تری است. اگر هیچ اسپرمی در آزمایش دیده نشود، ابتدا باید علت آن توسط متخصص مربوطه بررسی شود و ممکن است تکرار اسپرموگرام، آزمایش هورمونی، بررسی ژنتیکی یا برداشت اسپرم از بافت بیضه لازم باشد.
ناباروری مردانه موضوعی پزشکی است و نباید موجب احساس گناه یا سرزنش شود. ارزیابی هم‌زمان هر دو نفر از تکرار درمان‌های غیرضروری جلوگیری می‌کند. همچنین یک اسپرموگرام غیرطبیعی معمولاً باید با نظر پزشک و در شرایط استاندارد تکرار شود؛ زیرا تب، بعضی بیماری‌ها، داروها و فاصله نامناسب از آخرین انزال می‌توانند نتیجه را موقتاً تغییر دهند.
۴. اندومتریوز درجه ۳ و ۴ یا درگیری شدید لگن
در اندومتریوز پیشرفته، چسبندگی لگنی، آسیب لوله‌ها، تغییر آناتومی لگن و گاهی کاهش ذخیره تخمدان می‌تواند بارداری را دشوار کند. اگر هر دو لوله آسیب دیده باشند، سن بالاتر باشد، ذخیره تخمدان کاهش یافته باشد یا روش‌های ساده‌تر شکست خورده باشند، آی‌وی‌اف در اندومتریوز شدید ممکن است زودتر پیشنهاد شود.
وجود اندومتریوما به‌تنهایی به معنی ضرورت جراحی پیش از IVF نیست. جراحی کیست تخمدان ممکن است در برخی افراد ذخیره تخمدان را کاهش دهد؛ بنابراین اندازه و ظاهر کیست، درد، سابقه جراحی، دسترسی ایمن به فولیکول‌ها و احتمال بدخیمی باید بررسی شود. برنامه درمان برای هر فرد متفاوت است.
۵. نیاز مشخص به بررسی ژنتیکی جنین
اگر یکی از زوجین حامل یک بیماری تک‌ژنی جدی یا تغییر ساختاری کروموزومی شناخته‌شده باشد، ممکن است IVF همراه با آزمایش ژنتیکی پیش از لانه‌گزینی مطرح شود. در این مسیر، پس از تشکیل جنین و نمونه‌برداری تخصصی، جنین‌ها از نظر اختلال مشخص‌شده بررسی می‌شوند.
سقط مکرر به‌تنهایی به این معنی نیست که همه افراد باید مستقیماً IVF یا PGT انجام دهند. ابتدا علل احتمالی مانند مشکلات ساختمانی رحم، اختلالات ژنتیکی والدین، بعضی بیماری‌های هورمونی و سندرم آنتی‌فسفولیپید بررسی می‌شوند. سود آزمایش ژنتیکی جنین به سن، علت سقط و یافته‌های ژنتیکی بستگی دارد و تضمینی برای تولد نوزاد سالم یا جلوگیری کامل از سقط نیست.
۶. ناباروری با علت نامشخص پس از شکست روش‌های ساده‌تر
گاهی تخمک‌گذاری، لوله‌ها و آزمایش اسپرم طبیعی به نظر می‌رسند، اما بارداری رخ نمی‌دهد. به این وضعیت ناباروری با علت نامشخص گفته می‌شود. در زوج‌های جوان‌تر ممکن است ابتدا انتظار فعال یا چند دوره محدود IUI همراه با تحریک کنترل‌شده تخمدان در نظر گرفته شود.
اگر سن زن بالاتر باشد، مدت ناباروری طولانی شده یا چند دوره درمان ساده‌تر شکست خورده باشد، ادامه دادن همان روش معمولاً سود کمتری دارد و IVF مطرح می‌شود. در IVF امکان مشاهده لقاح و رشد اولیه جنین نیز وجود دارد و گاهی اطلاعات بیشتری درباره مرحله‌ای که بارداری در آن با مشکل روبه‌رو است فراهم می‌شود.
چه زمانی IUI پاسخگو نیست و IVF انتخاب منطقی‌تری است؟
مقایسه IUI و IVF مستقیم
- انسداد کامل هر دو لوله: IUI مانع لوله‌ای را برطرف نمی‌کند و معمولاً IVF لازم است.
- یک لوله سالم و باز: بسته به سن، تخمک‌گذاری و کیفیت اسپرم، امکان بارداری طبیعی یا IUI وجود دارد.
- اختلال خفیف اسپرم: IUI ممکن است قابل‌بررسی باشد، اما نتیجه نمونه آماده‌شده در آزمایشگاه اهمیت دارد.
- اختلال شدید اسپرم: احتمال نتیجه IUI پایین است و IVF همراه با ICSI بیشتر مطرح می‌شود.
- ذخیره تخمدان پایین در سن کمتر: تصمیم به سن، AFC، مدت ناباروری و برنامه باروری وابسته است و AMH پایین به‌تنهایی الزام IVF ایجاد نمی‌کند.
- سن بالاتر همراه با کاهش ذخیره تخمدان: به دلیل اهمیت زمان، ممکن است انجام مستقیم IVF مناسب‌تر از تکرار IUI باشد.
- اندومتریوز خفیف: بارداری طبیعی یا IUI در بعضی افراد امکان‌پذیر است.
- اندومتریوز پیشرفته و آسیب لوله‌ها: IVF اغلب جایگاه پررنگ‌تری دارد.
هزینه، زمان و احتمال نتیجه‌گیری
IUI ساده‌تر و معمولاً کم‌هزینه‌تر از IVF است، اما پایین‌تر بودن هزینه هر دوره لزوماً به معنی مقرون‌به‌صرفه‌تر بودن کل مسیر نیست. اگر احتمال موفقیت IUI بسیار پایین باشد، تکرار چند دوره می‌تواند زمان و هزینه بیشتری ایجاد کند. از سوی دیگر، IVF نیز نباید بدون اندیکاسیون پزشکی و ارزیابی دقیق انتخاب شود.
هزینه IVF در ایران ثابت نیست و به آزمایش‌ها، داروهای موردنیاز، نوع پروتکل، IVF یا ICSI بودن روش، نیاز احتمالی به بررسی ژنتیکی، فریز جنین و تعرفه مرکز درمانی بستگی دارد. برآورد دقیق تنها پس از ارزیابی پرونده و مشخص شدن برنامه درمان امکان‌پذیر است.
انتظار فعال در برابر مداخله مستقیم
انتظار فعال ممکن است برای زوج‌های جوان‌تر، با مدت کوتاه ناباروری، چرخه‌های منظم، لوله‌های سالم و آزمایش اسپرم مناسب قابل‌قبول باشد. این رویکرد به معنی نادیده گرفتن مشکل نیست و باید مدت مشخص و برنامه پیگیری داشته باشد.
در سن بالاتر از ۳۸ تا ۴۰ سال، کاهش قابل‌توجه ذخیره تخمدان یا وجود عامل جدی لوله‌ای و مردانه، انتظار طولانی ممکن است مناسب نباشد. حتی در این شرایط نیز شروع IVF یک تصمیم مشترک میان زوج و پزشک است و باید منافع، محدودیت‌ها، هزینه‌ها و احتمال موفقیت متناسب با شرایط فرد توضیح داده شود.
بررسی‌های تشخیصی پیش از تصمیم‌گیری نهایی برای IVF
شرح حال و بررسی هم‌زمان زوجین
ارزیابی با بررسی سن، مدت اقدام به بارداری، نظم قاعدگی، سابقه بارداری و سقط، جراحی‌های لگنی، عفونت‌های قبلی، اندومتریوز، بیماری‌های زمینه‌ای، داروهای مصرفی و سابقه خانوادگی آغاز می‌شود. بررسی مرد نباید تا پایان ارزیابی زن به تعویق بیفتد.
سونوگرافی واژینال و شمارش فولیکول‌های آنترال
سونوگرافی واژینال برای ارزیابی رحم، ضخامت و ظاهر آندومتر، تخمدان‌ها، کیست‌ها و تعداد فولیکول‌های آنترال استفاده می‌شود. AFC همراه با AMH می‌تواند به پیش‌بینی پاسخ تخمدان و انتخاب پروتکل کمک کند، اما نتیجه IVF را به‌تنهایی تعیین نمی‌کند.
آزمایش‌های هورمونی
آزمایش AMH، FSH و استرادیول ممکن است برای بررسی ذخیره و عملکرد تخمدان درخواست شود. با توجه به شرح حال، بررسی تیروئید، پرولاکتین و سایر آزمایش‌ها نیز ممکن است لازم باشد. تفسیر نتایج باید با سن، روز چرخه و یافته‌های سونوگرافی هماهنگ باشد.
بررسی رحم و باز بودن لوله‌ها
عکس رنگی رحم یا HSG یکی از روش‌های رایج برای ارزیابی حفره رحم و باز بودن لوله‌هاست. در شرایط خاص ممکن است سونوگرافی تخصصی، هیستروسکوپی یا لاپاراسکوپی توصیه شود. لاپاراسکوپی برای همه افراد بخشی از ارزیابی معمول ناباروری نیست.
آنالیز مایع منی
اسپرموگرام تعداد، تحرک و شکل اسپرم را بررسی می‌کند. نتیجه غیرطبیعی باید با شرایط نمونه‌گیری، سابقه پزشکی و گاهی آزمایش تکراری تفسیر شود. در اختلال شدید، ارزیابی تخصصی مردانه و در بعضی موارد آزمایش‌های ژنتیکی اهمیت دارد.
ارزیابی‌های پیش از شروع چرخه
پیش از IVF ممکن است آزمایش‌های عمومی سلامت، غربالگری عفونت‌های قابل‌انتقال، بررسی ایمنی بارداری و ارزیابی حفره رحم درخواست شود. نوع آزمایش‌ها برای همه یکسان نیست و بر اساس سابقه پزشکی و الزامات مرکز درمان تعیین می‌شود.
مراحل اولیه انجام آی‌وی‌اف و نکات ایمنی
فرایند معمول شامل برنامه‌ریزی چرخه، تحریک کنترل‌شده تخمدان، پایش با سونوگرافی و آزمایش، برداشت تخمک، لقاح در آزمایشگاه، رشد جنین و انتقال تازه یا فریز جنین است. طول و جزئیات چرخه به پروتکل فرد بستگی دارد و داروهای هورمونی نباید بدون نسخه یا نظارت پزشک مصرف شوند.
نفخ، احساس فشار لگنی، تغییرات خلقی و ناراحتی کوتاه‌مدت پس از برداشت تخمک ممکن است رخ دهد. عوارض مهم‌تر مانند تحریک بیش‌ازحد تخمدان، خونریزی یا عفونت کمتر شایع‌اند و با انتخاب پروتکل و پایش دقیق کاهش می‌یابند. درد شدید یا رو به افزایش شکم، تنگی نفس، کاهش ادرار، خونریزی قابل‌توجه، تب یا ضعف شدید بعد از تخمک‌کشی نیازمند تماس فوری با مرکز درمانی است.
برای کاهش احتمال دوقلویی و عوارض بارداری چندقلویی، تعداد جنین انتقالی باید بر اساس سن، کیفیت جنین، سابقه درمان و دستورالعمل‌های علمی تعیین شود. انتقال تعداد بیشتر جنین الزاماً شانس تولد سالم را به همان نسبت افزایش نمی‌دهد.
باورهای نادرست درباره شروع مستقیم IVF
IVF همیشه آخرین راه نیست
گاهی IVF پس از شکست درمان‌های دیگر انجام می‌شود، اما در انسداد دوطرفه لوله‌ها، بعضی اختلالات شدید اسپرم یا نیاز مشخص به بررسی ژنتیکی، می‌تواند از ابتدا انتخاب منطقی‌تری باشد. انتخاب زودهنگام آن در این شرایط به معنی ناامیدکننده بودن وضعیت نیست.
سن بالای ۴۰ سال به معنی اجبار به IVF نیست
بارداری طبیعی پس از ۴۰ سال همچنان ممکن است، اما احتمال آن کاهش می‌یابد و خطر اختلالات کروموزومی و سقط بیشتر می‌شود. به همین دلیل ارزیابی سریع‌تر توصیه می‌شود. پزشک بر اساس ذخیره تخمدان، وضعیت اسپرم، سلامت عمومی و خواسته فرد مشخص می‌کند که IVF، روش دیگری یا بررسی گزینه‌های جایگزین مناسب‌تر است.
AMH پایین به معنی تمام شدن فرصت باروری نیست
AMH پایین معمولاً بیشتر درباره تعداد احتمالی تخمک‌های قابل‌دریافت اطلاعات می‌دهد و نه کیفیت قطعی آن‌ها. برخی زنان با AMH پایین بارداری طبیعی یا پاسخ قابل‌قبول به درمان دارند و برخی نیز به بیش از یک چرخه نیاز پیدا می‌کنند. نتیجه باید بدون ایجاد اضطراب و در کنار سایر شاخص‌ها تفسیر شود.
IVF بارداری را تضمین نمی‌کند
شانس موفقیت بارداری با IVF به سن، کیفیت تخمک و اسپرم، تعداد و رشد جنین، وضعیت رحم، علت ناباروری، شرایط آزمایشگاه و عوامل فردی وابسته است. ممکن است در یک چرخه تخمک مناسب، جنین قابل‌انتقال یا بارداری پایدار ایجاد نشود. ارائه درصد شخصی‌سازی‌شده پس از تکمیل ارزیابی، واقع‌بینانه‌تر از بیان یک عدد عمومی است.
نقش مشاوره تخصصی در انتخاب زمان دقیق درمان
تصمیم‌گیری بر پایه پزشکی فردمحور
دو فرد با AMH یا سن مشابه ممکن است به دلیل تفاوت در AFC، وضعیت لوله‌ها، کیفیت اسپرم، سابقه جراحی و هدف فرزندآوری، برنامه‌های متفاوتی دریافت کنند. مشاوره مناسب باید مزایا، محدودیت‌ها، احتمال نتیجه، عوارض احتمالی و گزینه‌های جایگزین را شفاف توضیح دهد و برای تصمیم‌گیری آگاهانه فرصت کافی در اختیار زوج قرار دهد.
ارزیابی ناباروری توسط دکتر مریم اکبری در تهران
در فرایند مشاوره ناباروری با دکتر مریم اکبری، متخصص زنان، زایمان و نازایی، سوابق هر دو زوج، آزمایش‌های ذخیره تخمدان، سونوگرافی، وضعیت لوله‌ها و اسپرموگرام به‌صورت یکپارچه بررسی می‌شود. هدف از این ارزیابی مشخص کردن این موضوع است که آیا هنوز روش‌های ساده‌تر ارزش امتحان کردن دارند یا شروع مستقیم IVF می‌تواند از نظر پزشکی و زمانی انتخاب مناسب‌تری باشد.
همراه داشتن پاسخ آزمایش‌ها، گزارش عکس رنگی رحم یا جراحی‌های قبلی، فهرست داروها و سوابق درمان ناباروری می‌تواند به دقیق‌تر شدن جلسه ارزیابی کمک کند. اطلاعات پزشکی و دغدغه‌های زوجین نیز باید در محیطی حرفه‌ای و محرمانه بررسی شود.
جمع‌بندی و راهنمای گام بعدی
پاسخ به این پرسش که چه کسانی باید مستقیماً سراغ IVF بروند، برای همه یکسان نیست. انسداد کامل دوطرفه لوله‌ها، ناباروری شدید مردانه، بعضی موارد کاهش ذخیره تخمدان همراه با سن بالاتر، اندومتریوز پیشرفته، نیاز مشخص به بررسی ژنتیکی جنین و شکست درمان‌های ساده‌تر از مهم‌ترین دلایل بررسی IVF مستقیم هستند.
شروع زودتر درمان در فرد مناسب می‌تواند از آزمون‌وخطای طولانی جلوگیری کند، اما هیچ آزمایش منفرد یا عدد ثابتی جای ارزیابی کامل را نمی‌گیرد. بررسی تخصصی و هم‌زمان هر دو زوج، مسیر منطقی‌تری برای انتخاب میان انتظار فعال، IUI، IVF یا IVF همراه با ICSI فراهم می‌کند. امکان ثبت نوبت ارزیابی از طریق سامانه نوبتدهی وب‌سایت دکتر مریم اکبری برای مراجعان تهران فراهم است.
سوالات متداول
اگر ذخیره تخمدان پایین باشد، آیا باید بلافاصله IVF انجام دهم؟
خیر، AMH پایین به‌تنهایی الزام قطعی برای IVF نیست. سن، تعداد فولیکول‌های آنترال، مدت ناباروری، وضعیت لوله‌ها و نتیجه اسپرموگرام نیز باید بررسی شوند. در سن بالاتر یا ذخیره بسیار محدود، ممکن است شروع سریع‌تر IVF منطقی‌تر باشد.
آیا همه افراد باید قبل از IVF حتماً IUI انجام دهند؟
خیر. در انسداد کامل هر دو لوله، بعضی موارد ناباروری شدید مردانه یا شرایطی که زمان باروری محدود است، احتمال موفقیت IUI پایین بوده و ممکن است IVF مستقیم توصیه شود.
آیا با بسته بودن لوله‌های رحمی فقط می‌توان IVF انجام داد؟
اگر هر دو لوله کاملاً بسته یا به‌شدت آسیب‌دیده باشند، معمولاً IVF گزینه اصلی است. در انسداد یک‌طرفه، بسته به سلامت لوله دیگر و سایر عوامل، امکان بارداری طبیعی یا IUI نیز ممکن است وجود داشته باشد.
IVF معمولاً چقدر زمان می‌برد؟
مرحله تحریک تخمدان تا برداشت تخمک معمولاً حدود دو هفته طول می‌کشد، اما آماده‌سازی، انجام آزمایش‌ها و زمان انتقال جنین می‌تواند طول درمان را بیشتر کند. در بعضی افراد انتقال جنین در چرخه بعدی انجام می‌شود.
هزینه IVF در تهران چقدر است؟
هزینه به نوع داروها، میزان پاسخ تخمدان، IVF یا ICSI بودن روش، نیاز به فریز یا آزمایش ژنتیکی و تعرفه مرکز درمانی بستگی دارد. برآورد دقیق پس از ارزیابی و تعیین پروتکل امکان‌پذیر است.
آیا IVF در اولین دوره حتماً موفق می‌شود؟
خیر. احتمال موفقیت به سن، کیفیت تخمک و اسپرم، وضعیت جنین و رحم و علت ناباروری وابسته است. بعضی افراد در چرخه نخست نتیجه می‌گیرند و بعضی ممکن است به چرخه‌های بیشتری نیاز داشته باشند.
