آدرس

تهران- خیابان شریعتی، بالاتر از سیدخندان، روبروی پارک کوروش، ساختمان پزشکان نور، طبقه همکف،واحد ۲

نشت چند قطره ادرار هنگام سرفه، عطسه، خندیدن یا ورزش مشکلی شایع در میان زنان است؛ به‌ویژه پس از زایمان و در سال‌های نزدیک به یائسگی. این وضعیت نباید موجب شرمندگی یا صرف‌نظر کردن از فعالیت‌های روزمره شود، زیرا پس از مشخص شدن نوع و شدت بی‌اختیاری، راهکارهای مختلفی برای کنترل آن وجود دارد.

RF واژینال برای بی اختیاری ادرار روشی کم‌تهاجمی است که با انتقال حرارت کنترل‌شده به بافت واژن، با هدف تحریک بازسازی کلاژن و بهبود حمایت بافتی اطراف مجرای ادرار انجام می‌شود. این روش ممکن است برای برخی زنان مبتلا به بی‌اختیاری استرسی خفیف تا متوسط مفید باشد، اما برای همه افراد مناسب نیست و جایگزین درمان‌های استاندارد یا جراحی ضروری در موارد پیشرفته محسوب نمی‌شود.

نکته مهم: شواهد علمی مربوط به دستگاه‌های انرژی‌محور واژینال، از جمله RF، همچنان در حال تکمیل است. نتیجه مطالعات به نوع دستگاه، شیوه درمان و مشخصات بیماران وابسته است و درباره میزان اثربخشی بلندمدت هنوز قطعیت کافی وجود ندارد. بنابراین تصمیم‌گیری باید پس از معاینه و گفت‌وگوی شفاف درباره مزایا، محدودیت‌ها و گزینه‌های جایگزین انجام شود.

بی‌اختیاری ادرار در زنان؛ مشکلی شایع اما قابل کنترل

بی‌اختیاری ادرار به خروج ناخواسته ادرار گفته می‌شود. این عارضه ممکن است پس از زایمان، با افزایش سن، کاهش استروژن، اضافه‌وزن، یبوست مزمن، سرفه‌های طولانی یا ضعف ساختارهای کف لگن ایجاد یا تشدید شود. انتخاب درمان تنها بر اساس وجود نشت ادرار امکان‌پذیر نیست؛ ابتدا باید نوع آن مشخص شود.

تفاوت بی‌اختیاری استرسی، فوریتی و ترکیبی

  • بی‌اختیاری استرسی یا فشاری: نشت ادرار هنگام افزایش فشار شکم، مانند سرفه، عطسه، خنده، پریدن، دویدن یا بلند کردن جسم رخ می‌دهد. RF بیشتر برای بررسی در این گروه، به‌خصوص درجات خفیف تا متوسط، مطرح می‌شود.
  • بی‌اختیاری فوریتی: فرد ناگهان احساس شدید و مهارنشدنی دفع پیدا می‌کند و ممکن است پیش از رسیدن به سرویس بهداشتی دچار نشت شود. این حالت معمولاً به ارزیابی مثانه بیش‌فعال و درمان‌های دیگری مانند اصلاح عادت‌های ادراری، توان‌بخشی کف لگن یا سایر اقدامات پزشکی نیاز دارد.
  • بی‌اختیاری ترکیبی: علائم استرسی و فوریتی هم‌زمان وجود دارند. در این شرایط باید مشخص شود کدام بخش غالب است؛ زیرا RF ممکن است فقط بخشی از علائم را هدف قرار دهد.
  • بی‌اختیاری سرریز یا عصبی: ممکن است با تخلیه ناکامل مثانه یا بیماری‌های عصبی مرتبط باشد و RF درمان اصلی آن نیست.

چرا عضلات و بافت همبند لگن ضعیف می‌شوند؟

بارداری و زایمان، افزایش سن، افت استروژن در یائسگی، تغییرات قابل توجه وزن، جراحی‌های لگنی، یبوست و سرفه مزمن می‌توانند بر عضلات، رباط‌ها و بافت همبند کف لگن اثر بگذارند. زایمان سزارین نیز احتمال تمام مشکلات کف لگن را از بین نمی‌برد، زیرا خود بارداری فشار قابل توجهی بر این ساختارها وارد می‌کند.

RF مستقیماً عضلات کف لگن را ورزش نمی‌دهد؛ به همین دلیل تمرین صحیح عضلات کف لگن و در صورت نیاز فیزیوتراپی تخصصی همچنان از اجزای مهم درمان محسوب می‌شوند.

آر اف واژینال چگونه کار می‌کند؟

حرارت کنترل‌شده و بازسازی بافت

دستگاه RF انرژی رادیوفرکوئنسی را از طریق پروب مخصوص به بافت منتقل می‌کند. مقاومت طبیعی بافت در برابر این انرژی، گرمای کنترل‌شده ایجاد می‌کند. بسته به دستگاه و پروتکل، دمای سطح بافت معمولاً در محدوده حدود ۴۰ تا ۴۳ درجه سانتی‌گراد پایش می‌شود تا پاسخ ترمیمی ایجاد شود و احتمال آسیب حرارتی کاهش یابد.

هدف این فرایند تحریک فعالیت فیبروبلاست‌ها و بازآرایی کلاژن و الاستین است. از نظر نظری، افزایش قوام دیواره قدامی واژن و بافت‌های اطراف مجرای ادرار می‌تواند حمایت زیرمجرایی را بهتر کند و نشت خفیف ناشی از فشار را کاهش دهد. میزان این پاسخ در افراد مختلف یکسان نیست و بهبود معمولاً تدریجی است.

بدون برش و بخیه، اما نه جایگزین همه درمان‌ها

درمان بی اختیاری ادرار با رادیوفرکوئنسی معمولاً بدون برش جراحی، بخیه یا بیهوشی عمومی انجام می‌شود. با این حال RF نمی‌تواند افتادگی شدید مثانه یا رحم، نقص ساختاری قابل توجه، اختلال عصبی مثانه یا ناتوانی شدید اسفنکتر را اصلاح کند. در چنین مواردی ممکن است درمان‌های تخصصی دیگر یا جراحی انتخاب منطقی‌تری باشند.

چه کسانی بهترین جواب را از RF واژینال می‌گیرند؟

پیش‌بینی پاسخ قطعی برای یک فرد بدون معاینه امکان‌پذیر نیست. با این حال، کاندیدای مناسب RF واژن معمولاً ویژگی‌های زیر را دارد:

  • نشت چند قطره ادرار هنگام سرفه، عطسه، خنده یا ورزش دارد.
  • بی‌اختیاری استرسی او خفیف تا متوسط است و افتادگی پیشرفته لگنی ندارد.
  • پس از زایمان و تکمیل ترمیم اولیه، با کاهش قوام بافت و ضعف کف لگن روبه‌رو شده است.
  • در پیش‌یائسگی یا یائسگی، همراه با علائم خفیف ادراری و تغییرات بافت واژن قرار دارد.
  • به دنبال یک روش کم‌تهاجمی است و محدودیت‌های درمان و احتمال نیاز به جلسات تکمیلی را می‌پذیرد.
  • انتظار واقع‌بینانه دارد و می‌داند ممکن است تمرین کف لگن، کنترل وزن یا درمان‌های دیگر نیز لازم باشند.

RF برای بی‌اختیاری ادرار بعد از زایمان

در مادرانی که پس از زایمان دچار نشت ادرار هنگام فعالیت شده‌اند، ابتدا باید فرصت کافی برای ترمیم طبیعی بدن فراهم شود. ارزیابی معمولاً پس از پایان دوره اولیه نقاهت، برطرف شدن خونریزی و ترمیم زخم‌ها انجام می‌شود. زمان مناسب برای شروع درمان برای همه یکسان نیست و به نوع زایمان، وجود پارگی یا بخیه، عفونت، شیردهی و وضعیت کف لگن بستگی دارد.

درباره RF در دوران شیردهی، داده‌های اختصاصی و بلندمدت محدود است. جذب سیستمیک قابل توجهی انتظار نمی‌رود، اما تصمیم‌گیری باید بر اساس دستورالعمل دستگاه، وضعیت ترمیم بافت و نظر متخصص زنان انجام شود. فیزیوتراپی کف لگن اغلب یکی از اولین گزینه‌های قابل بررسی پس از زایمان است.

RF در دوران یائسگی

کاهش استروژن ممکن است با خشکی، سوزش، تکرر ادرار و کاهش انعطاف‌پذیری بافت همراه شود؛ مجموعه‌ای که سندرم ادراری تناسلی یائسگی نام دارد. RF ممکن است در بعضی بیماران به بهبود برخی علائم کمک کند، اما هرگونه سوزش، خونریزی یا عفونت مکرر باید ابتدا ارزیابی شود. این روش جایگزین خودکار سایر درمان‌های تأییدشده نیست.

ارزیابی سریع کاندیداتوری

  • نشت چند قطره هنگام ورزش: ممکن است کاندید مناسبی باشد، به‌خصوص اگر افتادگی شدید وجود نداشته باشد.
  • بی‌اختیاری خفیف پس از زایمان: پس از ترمیم کامل و معاینه قابل بررسی است.
  • علائم ترکیبی: ابتدا باید سهم بی‌اختیاری استرسی و فوریتی مشخص شود.
  • افتادگی درجه سه یا چهار: RF معمولاً گزینه کافی نیست و ارزیابی اوروژنیکولوژی یا جراحی ترمیمی ضرورت دارد.
  • عفونت فعال: انجام RF تا زمان بررسی و برطرف شدن عفونت به تعویق می‌افتد.

چه کسانی کاندید مناسبی برای RF نیستند؟

  • زنان باردار یا افرادی که احتمال بارداری بررسی‌نشده دارند.
  • افراد دارای عفونت ادراری یا واژینال فعال، زخم، تب یا التهاب درمان‌نشده.
  • افراد مبتلا به افتادگی شدید رحم، واژن یا مثانه و بیرون‌زدگی واضح بافت.
  • افراد دارای احتباس ادرار، تخلیه ناقص قابل توجه یا بی‌اختیاری ناشی از بیماری‌های عصبی.
  • افراد دارای خونریزی واژینال بدون علت مشخص یا ضایعه مشکوک که هنوز بررسی نشده است.
  • افرادی که به‌تازگی زایمان یا جراحی لگنی داشته‌اند و ترمیم بافت آنها کامل نشده است.
  • افراد دارای بدخیمی فعال یا شرایط پزشکی کنترل‌نشده در ناحیه درمان.
  • افراد دارای ضربان‌ساز قلب، دفیبریلاتور یا وسیله الکترونیکی کاشتنی، مگر اینکه سازگاری دستگاه به‌طور مشخص بررسی و تأیید شده باشد. محدودیت دقیق به نوع RF و توصیه سازنده وابسته است.

وجود ابزار فلزی یا وسیله داخل رحمی نیز باید پیش از درمان به پزشک اطلاع داده شود؛ زیرا محدودیت‌ها بین دستگاه‌های مختلف متفاوت است. فهرست موارد منع مصرف هر دستگاه باید جداگانه بررسی شود.

جلسه RF چگونه انجام می‌شود؟

پس از شرح حال و معاینه، پروب اختصاصی دستگاه با رعایت اصول بهداشتی وارد واژن می‌شود و انرژی به‌صورت کنترل‌شده به نواحی تعیین‌شده انتقال می‌یابد. دما و مدت درمان بر اساس دستگاه و شرایط بافت تنظیم می‌شوند. هر جلسه معمولاً کوتاه است، اما زمان دقیق به پروتکل مرکز درمانی بستگی دارد.

آیا آر اف واژینال درد دارد؟

بیشتر افراد احساس گرما، فشار ملایم یا ناراحتی جزئی و قابل تحمل را گزارش می‌کنند. RF نباید موجب درد شدید یا سوزش قابل توجه شود. در صورت ایجاد حرارت آزاردهنده، بیمار باید همان لحظه پزشک یا اپراتور را مطلع کند تا انرژی متوقف یا تنظیم شود.

این روش معمولاً به بیهوشی عمومی نیاز ندارد. استفاده از بی‌حسی موضعی نیز به نوع دستگاه، حساسیت فرد و نظر پزشک وابسته است.

تعداد جلسات آر اف برای بی اختیاری ادرار

پروتکل واحدی برای همه دستگاه‌ها و بیماران وجود ندارد. در بسیاری از برنامه‌ها سه تا چهار جلسه با فاصله تقریبی دو تا چهار هفته در نظر گرفته می‌شود، اما تعداد جلسات باید بر اساس نوع دستگاه، شدت علائم و پاسخ بیمار تعیین شود. ادامه جلسات بدون ارزیابی نتیجه منطقی نیست.

برخی بیماران پس از چند هفته متوجه تغییر می‌شوند، زیرا بازسازی کلاژن فرایندی تدریجی است. اگر علائم بهبود پیدا نکند، باید تشخیص اولیه و گزینه‌های دیگر دوباره بررسی شوند.

مراقبت‌های قبل از RF

  • وجود سوزش ادرار، ترشح غیرعادی، زخم، تب یا خونریزی غیرمنتظره باید به پزشک اطلاع داده شود.
  • معاینه لگنی و در صورت لزوم آزمایش ادرار یا بررسی عفونت پیش از درمان انجام می‌شود.
  • سابقه بیماری‌ها، جراحی‌های لگنی و وجود وسایل الکترونیکی کاشتنی باید مطرح شود.
  • انجام غربالگری دهانه رحم بر اساس سن و برنامه پیگیری فرد اهمیت دارد، اما برای همه بیماران الزام یکسانی ندارد.

مراقبت‌های بعد از آر اف واژینال

معمولاً استراحت مطلق لازم نیست و بسیاری از افراد می‌توانند همان روز به امور سبک روزمره بازگردند. محدودیت فعالیت شدید، استفاده از تامپون، استخر یا نزدیکی ممکن است برای مدت کوتاهی توصیه شود؛ زمان دقیق باید مطابق نوع دستگاه و دستور پزشک باشد.

گرمی خفیف، حساسیت مختصر، ترشح آبکی یا لکه‌بینی محدود ممکن است رخ دهد. درد رو به افزایش، خونریزی قابل توجه، تب، ترشح بدبو، دشواری دفع ادرار یا سوزش شدید نیازمند ارزیابی پزشکی است.

عوارض احتمالی آر اف واژینال

در صورت انتخاب درست بیمار و استفاده اصولی از دستگاه، عوارض جدی شایع نیستند؛ با این حال هیچ اقدام پزشکی کاملاً بدون خطر نیست. عوارض گزارش‌شده یا محتمل شامل ناراحتی، تحریک و تورم موقت، لکه‌بینی، ترشح، عفونت و در موارد نادر سوختگی حرارتی، اسکار یا درد طولانی‌مدت است.

پایش دما، رعایت دستورالعمل دستگاه، آموزش کافی درمانگر و توقف درمان هنگام درد یا سوزش غیرعادی در کاهش خطر اهمیت دارند. وعده نبود عارضه یا نتیجه یکسان برای همه، با واقعیت پزشکی سازگار نیست.

ماندگاری نتایج RF واژینال چقدر است؟

ماندگاری پاسخ به سن، شدت ضعف بافت، تعداد زایمان‌ها، تغییرات وزن، یبوست و سرفه مزمن، وضعیت هورمونی و ادامه تمرینات کف لگن وابسته است. برخی مطالعات کوتاه‌مدت بهبود چندماهه تا حدود یک یا دو سال را گزارش کرده‌اند، اما داده‌های بلندمدت و مقایسه‌ای کافی برای تعیین یک عدد ثابت وجود ندارد.

جلسه یادآور ممکن است برای بعضی افراد پس از بازگشت علائم مطرح شود، اما تکرار سالانه برای همه یک الزام ثابت و مبتنی بر شواهد قطعی نیست. نیاز به تکرار باید بر اساس ارزیابی مجدد تعیین شود.

مقایسه RF با کگل، لیزر و جراحی

تمرینات کف لگن در مقایسه با RF

تمرین یا فیزیوتراپی عضلات کف لگن از درمان‌های خط اول بی‌اختیاری استرسی و ترکیبی است. این تمرینات در صورت اجرای صحیح و منظم می‌توانند کنترل عضلانی را بهتر کنند. RF با هدف تغییر بافت همبند انجام می‌شود و جایگزین تمرین عضلانی نیست. شواهد کافی برای این ادعا که RF در همه افراد اثر کگل را سریع‌تر می‌کند وجود ندارد، اما ممکن است پس از ارزیابی به‌عنوان درمان مکمل در نظر گرفته شود.

تفاوت آر اف و لیزر واژینال برای بی اختیاری

RF از جریان رادیوفرکوئنسی برای ایجاد حرارت در بافت استفاده می‌کند؛ درحالی‌که لیزرهایی مانند دی‌اکسیدکربن یا اربیوم انرژی نوری را به بافت منتقل می‌کنند. عمق نفوذ، نوع اثر سطحی یا عمقی و میزان ایجاد آسیب کنترل‌شده به مدل دستگاه و تنظیمات آن وابسته است. همه لیزرها ابلیتیو نیستند و نمی‌توان به‌طور کلی RF را عمیق‌تر یا برتر دانست.

شواهد بلندمدت برای هر دو گروه محدود است و برتری قطعی یکی بر دیگری در درمان بی‌اختیاری ادرار اثبات نشده است. انتخاب میان آنها باید بر اساس نوع علائم، سابقه پزشکی، مشخصات دستگاه و توضیح شفاف محدودیت‌های علمی انجام شود.

RF در مقایسه با جراحی اسلینگ یا TOT

جراحی نوار زیر مجرا یا اسلینگ برای برخی زنان مبتلا به بی‌اختیاری استرسی آزاردهنده، به‌ویژه در درجات بالاتر، درمانی با شواهد بالینی قوی‌تر است. این جراحی به بی‌حسی یا بیهوشی، برش و دوره مراقبت نیاز دارد و عوارض احتمالی آن باید جداگانه توضیح داده شود.

RF برش و بستری ندارد، اما شواهد آن محدودتر و اثر آن معمولاً ملایم‌تر است. بنابراین RF نباید موجب به تأخیر افتادن درمان مؤثر در فردی شود که نقص ساختاری شدید یا اندیکاسیون جراحی دارد.

خلاصه مقایسه روش‌های مدیریت بی‌اختیاری

  • تمرین کف لگن: غیرتهاجمی، مناسب خط اول و نیازمند تمرین صحیح و پیوسته.
  • RF واژینال: بدون برش، قابل بررسی برای برخی موارد خفیف تا متوسط و با احتمال نیاز به جلسات متعدد یا یادآور.
  • پساری: وسیله حمایتی غیرجراحی که ممکن است برای بعضی بیماران مناسب باشد و به انتخاب و تنظیم پزشکی نیاز دارد.
  • جراحی اسلینگ یا TOT: گزینه مؤثرتر برای برخی موارد متوسط تا شدید، همراه با ملاحظات و مراقبت‌های جراحی.

بررسی بالینی در مطب دکتر مریم اکبری

چرا تشخیص نوع بی‌اختیاری ضروری است؟

نشت ادرار هنگام سرفه لزوماً در همه افراد علت یکسانی ندارد. شرح حال دقیق، تعداد دفعات نشت، میزان مصرف پد، احساس فوریت، وضعیت زایمان‌ها، یبوست، بیماری‌های عصبی و داروهای مصرفی در انتخاب درمان مؤثر هستند.

ارزیابی ممکن است شامل معاینه لگنی، بررسی افتادگی، تست سرفه، سنجش قدرت عضلات کف لگن، آزمایش ادرار و در موارد منتخب اندازه‌گیری ادرار باقی‌مانده باشد. دفترچه ثبت زمان دفع و نشت نیز اطلاعات مفیدی فراهم می‌کند. تست یورودینامیک برای همه بیماران ضروری نیست و معمولاً در شرایط پیچیده یا پیش از بعضی اقدامات تخصصی مطرح می‌شود.

رویکرد درمانی متناسب با شرایط هر بیمار

در ارزیابی توسط دکتر مریم اکبری، متخصص زنان، زایمان و نازایی در تهران، ابتدا نوع و شدت بی‌اختیاری و وضعیت کف لگن بررسی می‌شود. سپس گزینه‌هایی مانند اصلاح عادت‌های ادراری، تمرین یا فیزیوتراپی کف لگن، RF، پساری، ارجاع برای بررسی تخصصی‌تر یا جراحی متناسب با شرایط بیمار توضیح داده می‌شوند.

حفظ محرمانگی، پرهیز از قضاوت و ارائه اطلاعات واقع‌بینانه اهمیت ویژه دارد. انتخاب RF زمانی منطقی است که منفعت احتمالی آن از محدودیت‌ها بیشتر باشد و بیمار بداند نتیجه قابل تضمین نیست.

چه زمانی مراجعه سریع‌تر ضروری است؟

  • وجود خون قابل مشاهده در ادرار یا خونریزی واژینال بدون علت مشخص.
  • تب، درد پهلو، سوزش شدید یا عفونت‌های ادراری مکرر.
  • ناتوانی در دفع ادرار یا احساس مداوم تخلیه ناقص مثانه.
  • شروع ناگهانی بی‌اختیاری همراه با ضعف پا، بی‌حسی ناحیه لگن یا علائم عصبی.
  • افتادگی واضح یا بیرون‌زدگی بافت از واژن.

جمع‌بندی و راهنمای گام بعدی

RF واژینال برای بی اختیاری ادرار ممکن است برای زنان دارای نشت استرسی خفیف تا متوسط، بدون افتادگی شدید و با انتظار واقع‌بینانه قابل بررسی باشد. این روش معمولاً بدون برش و بیهوشی عمومی انجام می‌شود و بازگشت به فعالیت‌های عادی سریع است، اما اثربخشی آن برای همه یکسان نیست و شواهد بلندمدت هنوز محدود هستند.

در بی‌اختیاری فوریتی، افتادگی شدید، اختلالات عصبی یا نقص ساختاری قابل توجه، درمان‌های دیگری در اولویت قرار می‌گیرند. معاینه لگنی و تشخیص دقیق پیش از پرداخت هزینه یا آغاز جلسات، احتمال انتخاب درمان مناسب‌تر را افزایش می‌دهد. ارزیابی حضوری در مطب دکتر مریم اکبری در تهران می‌تواند مبنای تدوین برنامه‌ای متناسب با نوع علائم و شرایط فردی باشد.

سوالات متداول

آیا RF واژینال بی‌اختیاری ادرار را به‌طور کامل درمان می‌کند؟

خیر، نمی‌توان نتیجه کامل یا دائمی را تضمین کرد. RF ممکن است نشت استرسی خفیف تا متوسط را در بعضی افراد کاهش دهد، اما نتیجه به علت بی‌اختیاری، شدت مشکل و وضعیت کف لگن بستگی دارد.

چند جلسه RF برای کنترل نشت ادرار لازم است؟

در بسیاری از پروتکل‌ها سه تا چهار جلسه با فاصله دو تا چهار هفته انجام می‌شود. تعداد دقیق جلسات به دستگاه، شدت علائم و پاسخ فرد وابسته است و باید پس از معاینه تعیین شود.

آیا آر اف واژینال درد یا خونریزی دارد؟

معمولاً احساس گرما یا ناراحتی خفیف ایجاد می‌شود و خونریزی قابل توجه انتظار نمی‌رود. لکه‌بینی محدود ممکن است رخ دهد؛ درد شدید، خونریزی زیاد، تب یا ترشح بدبو نیازمند بررسی پزشکی است.

ماندگاری RF واژینال چقدر است؟

مدت اثر در افراد مختلف متفاوت است و داده‌های بلندمدت محدود هستند. افزایش سن، زایمان، تغییر وزن و وضعیت کف لگن بر دوام نتیجه اثر می‌گذارند. جلسه یادآور تنها پس از ارزیابی مجدد توصیه می‌شود.

هزینه RF واژینال در تهران چقدر است؟

هزینه به نوع دستگاه، تعداد جلسات، وسعت درمان و خدمات ارزیابی وابسته است. تعیین قیمت نهایی پیش از مشخص شدن نوع بی‌اختیاری ممکن است گمراه‌کننده باشد؛ زیرا بعضی بیماران اساساً کاندید RF نیستند.

RF بهتر است یا لیزر واژینال؟

برتری قطعی یکی برای همه بیماران اثبات نشده است. این روش‌ها مکانیسم و تنظیمات متفاوتی دارند و انتخاب میان آنها باید با توجه به نوع علائم، سابقه پزشکی، ویژگی دستگاه و محدودیت شواهد علمی انجام شود.

منابع

دکتر مریم اکبری | بهترین متخصص زنان، زایمان و نازایی در تهران

جهت رزرو وقت ویزیت از طریق راه های ارتباطی زیر اقدام نمایید...

تلفن تماس مطب

02122890264

تلفن تماس منشی

09030253542 

آدرس کلینیک دکتر مریم اکبری

تهران، ضلع شمال غربی سیدخندان، خیابان پیشداد، پلاک 4 واحد 4

این اطلاعات را با کسانی که دوستشان میدارید به اشتراک بگذارید...
RF واژینال برای بی‌اختیاری ادرار؛ چه کسانی جواب می‌گیرند؟
مطالبی که می توانند برای شما مفید باشند...

نظرات

تجربه و نظر خود را با دیگران به اشتراک بگذارید…

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

5 × 3 =

لوگو دکتر اکبری زنان
آدرس

تهران، خ شریعتی، بالاتر از سیدخندان، روبروی پارک کوروش، ساختمان پزشکان نور، ط همکف، واحد ۲

نوبت دهی آنلاین